دیوان شمس › غزلیات › غزل شمارهٔ ۲۱۱۳

ای تو چو خورشید و شه خاص من — کفر من و توبه و اخلاص من

رقص کند بر سر چرخ آفتاب — تا تو بگوییش که رقاص من

سجده کنان پیش درت نفس کل — کای ز تو جان یافته اشخاص من

نفس کل و عقل کل و آن دگر — بحر منی گوهر و غواص من

کفر من و گوهر ایمان من — جرم من و واعظ و قصاص من