دیوان شمس › غزلیات › غزل شمارهٔ ۲۱۲۳

العشق یقول لی تزین — الزینه عندنا تیقن

لا تنظر غیرنا فتعمی — لا تله عن الیقین بالظن

لا عیش لخایف کئیب — لا تبرح عندنا فتامن

من کنت هواه کیف یهلک — من کنت مناه کیف یحزن

العقل رسولنا الیکم — ذاک حسن و نحن احسن

اخشوشن بالبلا و ارضی — فالهجر من البلاء اخشن

من رام الی العلی عروجا — هذا سبب الیه یرکن

یا مضطربا تعال و افلح — فی مسکننا و نعم مسکن