دیوان شمس › غزلیات › غزل شمارهٔ ۲۱۲۶

اطیب الاعمار عمر فی طریق العاشقین — غمز عین من ملاح فی وصال مستبین

رویه المعشوق یوما فی مقام موحش — زاد طیبا من جنان فی قیان حور عین

عفروا من ترب باب بغیه وجهی مدا — فهی زادت لطفها عندی من الماء المعین

غار جسمی ان یراه عاذل او عاذر — انه یحکی صفاتا من صفات شمس دین

حبذا سکر حیاتی   مزیل للحیا — اشربوا اصحابنا تستمسکوا الحق المبین

سیدا مولا کریما عالما مستیقظا — استرق العبد ذاک الطاهر الروح الامین

حبذا ظلا ظلیلا من نخیل باسق — آمن من کل خوف او بلاء او مکین

تمره یصفی عقولا کدرت انوارها — فاعجبوا من مسکر مستکثر الرای الرزین