دیوان شمس › غزلیات › غزل شمارهٔ ۲۱۶۶

دگرباره بشوریدم بدان سانم به جان تو — که هر بندی که بربندی بدرانم به جان تو

چو چرخم من چو ماهم من چو شمعم من ز تاب تو — همه عقلم همه عشقم همه جانم به جان تو

نشاط من ز کار تو خمار من ز خار تو — به هر سو رو بگردانی بگردانم به جان تو

غلط گفتم غلط گفتن در این حالت عجب نبود — که این دم جام را از می نمی‌دانم به جان تو

من آن دیوانه بندم که دیوان را همی‌بندم — من دیوانه دیوان را سلیمانم به جان تو

به غیر عشق هر صورت که آن سر برزند از دل — ز صحن دل همین ساعت برون رانم به جان تو

بیا ای او که رفتی تو که چیزی کو رود آید — نه تو آنی به جان من نه من آنم به جان تو

ایا منکر درون جان مکن انکارها پنهان — که سر سرنوشتت را فروخوانم به جان تو

ز عشق شمس تبریزی ز بیداری و شبخیزی — مثال ذره‌ای گردان پریشانم به جان تو