دیوان شمس › غزلیات › غزل شمارهٔ ۲۲۲۹

ای غذای جان مستم نام تو — چشم و عقلم روشن از ایام تو

شش جهت از روی من شد همچو زر — تا بدیدم سیم هفت اندام تو

گفته بودی کز توام بگرفت دل — من نخواهم در جهان جز کام تو

منتظر بنشسته‌ام تا دررسد — از پی جان خواستن پیغام تو