دیوان شمس › غزلیات › غزل شمارهٔ ۲۲۳۲

به حریفان بنشین خواب مرو — همچو ماهی به تک آب مرو

همچو دریا همه شب جوشان باش — نی پراکنده چو سیلاب مرو

آب حیوان نه که در تاریکی است — بطلب در شب و مشتاب مرو

شب روان فلکی پرنورند — تو هم از صحبت اصحاب مرو

شمع بیدار نه در طشت زر است — به زمین در تو چو سیماب مرو

شب روان را بنماید مه رو — منتظر شو شب مهتاب مرو