دیوان شمس › غزلیات › غزل شمارهٔ ۲۲۵۳

نور دل ما روی خوش تو — بال و پر ما خوی خوش تو

عید و عرفه خندیدن تو — مشک و گل ما بوی خوش تو

ای طالع ما قرص مه تو — سایه گه ما موی خوش تو

سجده گه ما خاک در تو — جولانگه ما کوی خوش تو

دل می‌نرود سوی دگران — چون رفته بود سوی خوش تو

ور دل برود سوی دگران — او را بکشد اوی خوش تو

ای مستی ما از هستی تو — غوطه گه ما جوی خوش تو

زرین شدم از سیمین بر تو — یک تو شدم از توی خوش تو

سر می‌نهم و چون سر ننهد — چوگان تو را گوی خوش تو

خامش کنم و خامش چو سکست — های و هویم از هوی خوش تو