دیوان شمس › غزلیات › غزل شمارهٔ ۲۲۶۹

الا یا ساقیا انی لظمن و مشتاق — ادر کأسا و لا تنکر فان القوم قد ذاقوا

اذا ما شئت اسراری ادر کأسا من النار — فاسکرنی و سائلنی الی من انت مشتاق

اضاء العشق مصباحا فصار اللیل اصباحا — و من انواره انشقت علی الاحجار احداق

فداء العشق ادوائی و مر العشق حلوائی — و انی بین عشاق اسوق حیث ما ساقوا

خذ الدنیا و خلینا فدنیا العشق تکفینا — لنا فی العشق جنات و بلدان و اسواق

و ارواح تلاقینا و ارواح سواقینا — و خمر فیه مدرار و کأس العشق رقراق