دیوان شمس › غزلیات › غزل شمارهٔ ۲۲۸۹

دایم پیش خود نهی آینه را هرآینه — ز آنک نظیر نیستت جز که درون آینه

در تو کجا رسم تو را همچو خیال روی تو — در دل و جان و در نظر منظره هست و جای نه

هم تو منزهی ز جا هم همه جای حاضری — آیت بی چگونگی در تو و در معاینه

از سوی تو موحدی از سوی من مشبهی — جانب تو مواصله جانب من مباینه