دیوان شمس › غزلیات › غزل شمارهٔ ۲۳۰۸

یا رب چه کس است آن مه یا رب چه کس است آن مه — کز چهره بزد آتش در خیمه و در خرگه

اندر ذقن یوسف چاهی چه عجب چاهی — صد یوسف کنعانی اندر تک آن خوش چه

آخر چه کند یوسف کز چاه بپرهیزد — کو دیده ربودستش و آن چاه میان ره

آن کس که ربود از رخ مر کاه ربایان را — انصاف بده آخر با او چه کند یک که

زنهار نگهدارید زان غمزه زبان‌ها را — کو مست بود خفته از حال همه آگه

شطرنج همی‌بازد با بنده و این طرفه — کاندر دو جهان شه او وز بنده بخواهد شه

جان بخشد و جان بخشد چندانک فناها را — در خانه و مان افتد هم ماتم و هم آوه

او جان بهاران است جان‌هاست درختانش — جان‌ها شود آبستن هم نسل دهد هم زه

هر آینه کو بیند شمس الحق تبریزی — هم آینه برسوزد هم آینه گوید خه