دیوان شمس › غزلیات › غزل شمارهٔ ۲۳۱۰

ای غایب از این محضر از مات سلام الله — وی از همه حاضرتر از مات سلام الله

ای نور پسندیده وی سرمه هر دیده — احسنت زهی منظر از مات سلام الله

ای صورت روحانی وی رحمت ربانی — بر مؤمن و بر کافر از مات سلام الله

چون ماه تمام آیی و آن گاه ز بام آیی — ای ماه تو را چاکر از مات سلام الله

ای غایب بس حاضر بر حال همه ناظر — وی بحر پر از گوهر از مات سلام الله

ای شاهد بی‌نقصان وی روح ز تو رقصان — وی مستی تو در سر از مات سلام الله

ای جوشش می از تو وی شکر نی از تو — وز هر دو توی خوشتر از مات سلام الله

شمس الحق تبریزی در لخلخه آمیزی — هم مشکی و هم عنبر از مات سلام الله