دیوان شمس › غزلیات › غزل شمارهٔ ۲۳۲۸

چون عزم سفر کردی فی لطف امان الله — پیروز تو واگردی فی لطف امان الله

ای شادکن دل‌ها اندر همه منزل‌ها — در حسن و وفا فردی فی لطف امان الله

هم رایت احسان را هم آیت ایمان را — تا عرش برآوردی فی لطف امان الله

تو بیش کنی کم را از دل ببری غم را — از رخ ببری زردی فی لطف امان الله

از آتش رخسارت وز لعل شکربارت — در دی نبود سردی فی لطف امان الله

آگاه توی در ده احسنت زهی سرده — هم دادی و هم خوردی فی لطف امان الله

در عشق خداوندی شمس الحق تبریزی — چون عشق جوان کردی فی لطف امان الله