دیوان شمس › غزلیات › غزل شمارهٔ ۲۴۲۰

آمد آمد نگار پوشیده — صنم خوش عذار پوشیده

داد از گلستان حسن و جمال — باغ را نوبهار پوشیده

در زمین دل همه عشاق — رسته شد سبزه زار پوشیده

آن دم پرده سوز گرمش را — هر طرف گرمدار پوشیده

همگنان اشک و خون روان کرده — خونشان در تغار پوشیده

بوی آن خون همی‌رسد به دماغ — همچو مشک تتار پوشیده

تا از آن بو برند مشتاقان — سوی آن یار غار پوشیده

شمس تبریز صدقه جانت — بوسه‌ای یا کنار پوشیده