دیوان شمس › غزلیات › غزل شمارهٔ ۲۴۲۲

رخ نفسی بر رخ این مست نه — جنگ و جفا را نفسی پست نه

سیم اگر نیست به دست آورم — باده چون زر تو بر این دست نه

ای تو گشاده در هفت آسمان — دست کرم بر دل پابست نه

پیشکشم نیست به جز نیستی — نیستیم را تو لقب هست نه

هم شکننده تو هم اشکسته بند — مرهم جان بر سر اشکست نه

مهر بر آن شکر و پسته منه — مهر بر این چاکر پیوست نه

گفته امت ای دل پنجاه بار — صید مکن پای در این شست نه