دیوان شمس › غزلیات › غزل شمارهٔ ۲۴۵

از برای صلاح مجنون را — بازخوان ای حکیم افسون را

از برای علاج بی‌خبری — درج کن در نبیذ افیون را

چون نداری خلاص بی‌چون شو — تا ببینی جمال بی‌چون را

دل پرخون ببین تو ای ساقی — درده آن جام لعل چون خون را

زانک عقل از برای مادونی — سجده آرد ز حرص هر دون را

باده خواران به نیم جو نخرند — این دو قرص درست گردون را

نخوت عشق را ز مجنون پرس — تا که در سر چه هاست مجنون را

گمرهی‌های عشق بردرد — صد هزاران طریق و قانون را

ای صبا تو برو بگو از من — از کرم بحر در مکنون را

گرچه از خشم گفته‌ای نکنم — روح بخش این حماء مسنون را

شمس تبریز موسی عهدی — در فراقت مدارهارون را