دیوان شمس › غزلیات › غزل شمارهٔ ۲۷۰

افدی قمرا لاح علینا و تلالا — ما احسنه رب تبارک و تعالی

قد حل بروحی فتضاعفت حیاة — و الیوم نای عنی عزا و جلالا

ادعوه سرارا و انادیه جهارا — ان ابدلنی الصبوة طیفا و خیالا

لو قطعنی دهری لا زلت انادی — کی یحترق الحجب و یروین وصالا

لا مل من العشق و لو مر قرون — حاشاه ملالا بی‌حاشای ملالا

العاشق حوت و هوی العشق کبحر — هل مل اذا ما سکن الحوت زلالا