دیوان شمس › غزلیات › غزل شمارهٔ ۲۷۷

سبق الجد الینا نزل الحب علینا — سکن العشق لدینا فسکنّا و ثوینا

زمن الصحو ندامه زمن السکر کرامه — خطر العشق سلامه ففتنا و فنینا

فسقانا و سبانا و کلانا و رعانا — و من الغیب اتانا فدعانا و اتینا

فوجدناه رفیقا و مناصا و طریقا — و شرابا و رحیقا فسقانا و سقینا

صدق العشق مقالا کرم الغیب توالی — و من الخلف تعالی فوفانا و وفینا

ملاء الطارق کاسا طرد الکاس نعاسا — مهد السکر اساسا و علی ذاک بنینا

فراینا خفرات و مغان حسنات — سرجا فی ظلمات فدهشنا و هوینا

فالهین نظرنا فشکرنا و سکرنا — و من السکر عبرنا کفت العبرة زینا

فرجعنا بیسار و ربی ذات قرار — و حکینا لمشاة و شهدنا و الینا