دیوان شمس › غزلیات › غزل شمارهٔ ۲۸۲۳

ز کجایی ز کجایی هله ای مجلس سامی — نفسی در دل تنگی نفسی بر سر بامی

هله ای جان و جهانم مدد نور نهانم — ستن چرخ و زمینی هوس خاصی و عامی

عجب از خلوتیانی عجب از مجلس جانی — عجب از ارمن و رومی عجب از خطه شامی

عجب آن چیست مشعشع رخت از نور مبرقع — که مه و مهر به پیشش کند از عشق غلامی

به گلستان جمالت چو رسد دیده عاشق — به سوی باغ چه آید مگر از غفلت و خامی

سیدی انت من این صاد حسناک ندامی — نظر الحق تعالی لک فی البهجه حامی

قمر سار الینا حبه فرض علینا — سطع العشق لدینا طرد العشق منامی

شجر طاب جناه شجر الخلد فداه — وجد القلب مناه و کلوا منه کرامی

سر خنبی که ببستی به کرم بازگشایی — خرد هر دو جهان را بربایی به تمامی

بشنیدیم که دیکی ز پی خلق بپختی — که از او یابد اباها همگی ذوق طعامی

ز عدم هر چه برآید چو مصفا نظر آید — به دو صد دام درآید چو تواش دانه دامی

ز رخ یوسف خوبان همه زندان چو گلستان — چو چنین باشد زندان تو چرا در غم وامی

هله خاموش مپرسش که کسی قرص قمر را — بنپرسد که چه نامی و کیی وز چه مقامی