دیوان شمس › غزلیات › غزل شمارهٔ ۳۰۰۸

خواجه سلام علیک گنج وفا یافتی — دل به دلم نه که تو گمشده را یافتی

هم تو سلام علیک هم تو علیک السلام — طبل خدایی بزن کاین ز خدا یافتی

خواجه تو چونی بگو در بر آن ماه رو — آنک ز جا برترست خواجه کجا یافتی

ساقی رطل ثقیل از قدح سلسبیل — حسرت رضوان شدی چونک رضا یافتی

ای رخ چون زر شده گنج گهر برزدی — وی تن عریان کنون باز قبا یافتی

ای دل گریان کنون بر همه عالم بخند — یار منی بعد از این یار مرا یافتی

خواجه توی خویش من پیش من آ پیش من — تا که بگویم تو را من که که را یافتی

کوس و دهل می‌زنند بر فلک از بهر تو — رو که توی بر صواب ملک خطا یافتی

بر لب تو لب نهاد زان شکرین لب شدی — خشک لبان را ببین چونک سقا یافتی

خواجه بجه از جهان قفل بنه بر دهان — پنجه گشا چون کلید قفل گشا یافتی