دیوان شمس › غزلیات › غزل شمارهٔ ۳۰۷

کار همه محبان همچون زرست امشب — جان همه حسودان کور و کرست امشب

دریای حسن ایزد چون موج می‌خرامد — خاک ره از قدومش چون عنبر‌ست امشب

دایم خوشیم با وی اما به فضل یزدان — ما دیگریم امشب او دیگرست امشب

امشب مخسب ای دل‌، می‌ران به سوی منزل — کان ناظر نهانی بر منظر‌ست امشب

پهلو منه که یاری پهلوی تست آری — برگیر سر که این سر خوش زان سرست امشب

چون دستگیر آمد امشب بگیر دستی — رقصی که شاخ دولت سبز و ترست امشب

والله که خواب امشب بر من حرام باشد — کاین جان چو مرغ آبی در کوثر‌ست امشب