← Dîvân-ı Kebîr (Şems-i Tebrîzî Dîvânı)
دیوان شمس › غزلیات › غزل شمارهٔ ۳۱۶۴
Yapay zekâ çevirisidir; resmî veya akademik çeviri değildir.
مست و خوشی باده کجا خورده‌ای؟ — این مه نو چیست که آورده‌ای؟
ساغر شاهانه گرفتی به کف — گلشکر نادره پرورده‌ای
پردهٔ ناموس که خواهی درید؟ — کآفت عقل و ادب و پرده‌ای
می‌شکفد از نظرت باغ دل — ای که بهار دل افسرده‌ای
آتش در ملک سلیمان زدی — ای که تو موری بنیازرده‌ای
در سفر ای شاه سبک روح من — زیر قدم چشم و دل اسپرده‌ای
دارد خوبی و کشی بی‌شمار — روی کسی کش به کس اشمرده‌ای
بنده کن هر دل آزاده‌ای — زنده کن هر بدن مرده‌ای
می‌کندت لابه و دریوزه جان — جان ببر آنجا که دلم برده‌ای
جان دو صد قرن در انگشت تست — چونت بگویم؟! که تو ده مرده‌ای
بس کن تا مطرب و ساقی شود — آنکه می از باغ وی افشرده‌ای