دیوان شمس › غزلیات › غزل شمارهٔ ۳۲۱۷

قالت الکأس ارفعونی کم الی کم تحبسونی — ان جسمی فی زجاج بالنوی لا تکسرونی

اجعلوا الساقی خبیرا عارفا عنه سلونی — اننی لست احب المفتری لا تظلمونی

فاذا انتم سکرتم فوق السکر سکرا — فاقرعوا باب‌التقاضی واسألوا لا تقنطونی

کنت فی سیر خفی صورتی فی‌ذالسکون — خلتمنی کالجماد ذاک من نکس العیون

ان اردتم انتعاشا فاتقوا مکرالظنون — ان نکستم فاستقیموا واحذروا ریب‌المنون