دیوان شمس › رباعیات › رباعی شمارهٔ ۴۹

دود دل ما نشان سودا‌ست دلا — و‌آن‌دود که از دل است‌، پیداست دلا

هر موج که می‌زند دل از خون ای دل — آن دل نبود مگر که دریا‌ست دلا