دیوان شمس › رباعیات › رباعی شمارهٔ ۱۲۳

آن جاه و جمالی که جهان‌افروز است — وان صورت پنهان که طرب را روز است

امروز چو با ما است درو آویزیم — دی رفت و پریر رفت که روز امروز است