دیوان شمس › رباعیات › رباعی شمارهٔ ۱۳۹

Yapay zekâ çevirisidir; resmî veya akademik çeviri değildir.

آن عشق مجرد سوی صحرا می‌تاخت — دیدش دل من ز کر و فرش بشناخت

با خود می‌گفت چون ز صورت برهم — با صورت عشق عشقها خواهم باخت