دیوان شمس › رباعیات › رباعی شمارهٔ ۱۴۱

آنکس که امید یاری غم داده است — هان تا نخوری که او ترا دم داده است

در روز خوشی همه جهان یار تواند — یار شب غم نشان کسی کم داده است