دیوان شمس › رباعیات › رباعی شمارهٔ ۲۳۸

پای تو گرفته‌ام ندارم ز تو دست — درمان ز که جویم که دلم مهر تو خست

هی طعنه زنی که بر جگر آبت نیست — گر بر جگرم نیست چه شد بر مژه هست