دیوان شمس › رباعیات › رباعی شمارهٔ ۳۲۷

دل در بَرِ هر که هست، از دلبر ماست — هر جا جهَد این برق، از آنْ گوهر ماست

هر زر که در او مُهر اَلَست است و بَلیٰ — در هر کانی که هست آن زر، زر ماست