دیوان شمس › رباعیات › رباعی شمارهٔ ۳۴۰

زان روز که چشم من به رویت نگریست — یک دم نگذشت کز غمت خون نگریست

زهرم بادا که بی‌تو می‌گیرم جام — مرگم بادا که بی‌تو می‌باید زیست