دیوان شمس › رباعیات › رباعی شمارهٔ ۴۳۶

هر چند شکر لذّت جان و جگر است — آن خود دگر است و شکرِ او دگر است

گفتم که از آن نی‌شکرم افزون کن — گفتا نه یقین است که آن نی‌شکر است