دیوان شمس › رباعیات › رباعی شمارهٔ ۴۶۰

آبی که از این دیده چو خون می‌ریزد — خونست بیا ببین که چون می‌ریزد

پیداست که خون من چه برداشت کند — دل می‌خورد و دیده برون می‌ریزد