دیوان شمس › غزلیات › غزل شمارهٔ ۳۸۲

ای از کرم تو کار ما راست — هر جای که خرمی‌ست ما راست

عاشق به جهان چه غصه دارد‌؟ — تا جام شراب وصل برجاست

هر باد چغانه‌ای گرفته — کاو منتظر اشارت ماست

هر آب چو پرده‌دار گشته — اندر پس پرده طرفه بت‌هاست

هر بلبل مست بر نهالی — مانندهٔ راح ِ روح‌افزا‌ست

بسیار مگو که وقت آش است — چون گرسنگی قوم شش تاست