دیوان شمس › رباعیات › رباعی شمارهٔ ۵۵۹

ای عشق که جانها اثرِ جان تُوَند — ای عشق که نمکها ز نمکدان تُوَند

ای عشق که زرها همه از کان تُوَند — پوشیده کسی و جمله عریان تُوَند