دیوان شمس › رباعیات › رباعی شمارهٔ ۶۳۷

Yapay zekâ çevirisidir; resmî veya akademik çeviri değildir.

چون دیده بر آن عارض چون سیم افتاد — جان در لب تو چو دیدهٔ میم افتاد

نمرود صفت ز دیدگان رفت دلم — در آتش سودای براهیم افتاد