دیوان شمس › رباعیات › رباعی شمارهٔ ۶۳۸

چون دیده برفت توتیای تو چه سود — چون دل همه گشت خون وفای تو چه سود

چون جان و جگر سوخت تمام از غم تو — آنگه سخنان جانفزای تو چه سود