دیوان شمس › غزلیات › غزل شمارهٔ ۳۹۷

آفتاب امروز بر شکل دگر تابان شده‌ست — در شعاعش همچو ذره جان من رقصان شده‌ست

مشتری در طالع است و ماه و زهره در حضور — یار چوگان زلف مه رو میر این میدان شده‌ست

هر قدح کز می دهد گوید بگیر و هوش دار — هش که دارد عقل دارد عقل خود پنهان شده‌ست

بزم سلطان است این جا هر که سلطانی است نوش — خوان رحمت گسترید و ساقی اخوان شده‌ست

ساقیا پایان رسیدی عشق را از سر بگیر — پا چه باشد؟ سر چه باشد؟ پا و سر یک سان شده‌ست