دیوان شمس › رباعیات › رباعی شمارهٔ ۹۵۵

شب گشت و خبر نیست مرا از شب و روز — روز است شبم ز روی آن روز افروز

ای شب شب از آنی که از او بیخبری — وی روز برو ز روی او روز آموز