دیوان شمس › رباعیات › رباعی شمارهٔ ۱۰۰۲

Yapay zekâ çevirisidir; resmî veya akademik çeviri değildir.

ای چشم بیا دامن خود در خون کش — وی روح برو قماش بر گردون کش

بر لعل لبت هر آنکه انگشت نهاد — مندیش و زبانش از قفا بیرون کش