دیوان شمس › رباعیات › رباعی شمارهٔ ۱۰۸۲

Yapay zekâ çevirisidir; resmî veya akademik çeviri değildir.

آنکس که ترا دید و نخندید چو گل — از جان و خرد تهیست مانند دهل

گبر ابدی باشد کو شاد نشد — از دعوت ذوالجلال و دیدار رسل