دیوان شمس › غزلیات › غزل شمارهٔ ۴۳۸

هر دم سلامْ آرد کاین نامه از فلان‌ست — گویی سلام و کاغذ در شهر ما گران‌ست

زین مرگ هیچ کوسه ارزان نبرد بوسه — بینی‌ دراز کردن آیین نرخران‌ست

هر جا که سیمبر بد می‌دانک سیم بِربُد — جان و جهان مگویش کان جان ز تو جهان‌ست

بتراش زر به ناخن از کان و چاره‌ای کن — پنهان مدار زر را بی‌زر صنم نهان‌ست

گر حلقه زر نبودی در گوش او نرفتی — در گوش حلقهٔ زر بر طمع او نشان‌ست

ور زانک نازنینی بی‌سیم و زر ببینی — چونک عنایت آمد اقبال رایگان‌ست

این یار زر نگیرد جانی بیار زرین — زیرا که زر مرده آن سوی ناروان‌ست

سنگی‌ست سرخ گشته صد تخم فتنه کشته — مغرور زر پخته خام است و قلتبان‌ست

خامش سخن چه باید آن جا که عشق آید — کمتر ز زر نباشی معشوق بی‌زبان‌ست