دیوان شمس › غزلیات › غزل شمارهٔ ۴۶۹

ای غم اگر مو شوی پیش منت بار نیست — پر شکرست این مقام هیچ تو را کار نیست

غصه در آن دل بود کز هوس او تهیست — غم همه آن جا رود کان بت عیار نیست

ای غم اگر زر شوی ور همه شکر شوی — بندم لب گویمت خواجه شکرخوار نیست

در دل اگر تنگیست تنگ شکرهای اوست — ور سفری در دلست جز بر دلدار نیست

ای که تو بی‌غم نه‌ای می‌کن دفع غمش — شاد شو از بوی یار کت نظر یار نیست

ماه ازل روی او بیت و غزل بوی او — بوی بود قسم آنک محرم دیدار نیست