دیوان شمس › رباعیات › رباعی شمارهٔ ۱۷۸۷

Yapay zekâ çevirisidir; resmî veya akademik çeviri değildir.

جانم ز طرب چون شکر انباشته‌ای — چون برگ گل اندر شکرم داشته‌ای

امروز مرا خنده فرو می‌گیرد — تا در دهنم چه خنده‌ها کاشته‌ای