دیوان شمس › غزلیات › غزل شمارهٔ ۶۴۳

در کوی خرابات مرا عشق کشان کرد — آن دلبر عیار مرا دید نشان کرد

من در پی آن دلبر عیار برفتم — او روی خود آن لحظه ز من باز نهان کرد

من در عجب افتادم از آن قطب یگانه — کز یک نظرش جمله وجودم همه جان کرد

ناگاه یک آهو به دو صد رنگ عیان شد — کز تابش حسنش مه و خورشید فغان کرد

آن آهوی خوش ناف به تبریز روان گشت — بغداد جهان را به بصیرت همدان کرد

آن کس که ورا کرد به تقلید سجودی — فرخنده و بگزیده و محبوب زمان کرد

آن‌ها که بگفتند که ما کامل و فردیم — سرگشته و سودایی و رسوای جهان کرد

سلطان عرفناک بدش محرم اسرار — تا سر تجلی ازل جمله بیان کرد

شمس الحق تبریز چو بگشاد پر عشق — جبریل امین را ز پی خویش دوان کرد