دیوان شمس › غزلیات › غزل شمارهٔ ۷۰۲

پرکندگی از نفاق خیزد — پیروزی از اتفاق خیزد

تو ناز کنی و یار تو ناز — چون ناز دو شد طلاق خیزد

ور زان که نیاز پیش آری — صد وصلت و صد عناق خیزد

از ناز شود ولایتی تنگ — در دل سفر عراق خیزد

تو خون تکبر ار نریزی — خون جوش کند خناق خیزد

رو دردی ناز را بپالا — زیرا طرب از رواق خیزد

یار آن طلبد که ذوق یابد — زیرا طلب از مذاق خیزد

یارست نه چوب مشکن او را — چون برشکنی طراق خیزد

این بانگ طراق چوب ما را — دانیم که از فراق خیزد