دیوان شمس › غزلیات › غزل شمارهٔ ۷۷۳

سحری چو شاه خوبان به وثاق ما درآمد — به مثال ساقیان او به سبو و ساغر آمد

نه سبوی او بدیدم نه ز ساغرش چشیدم — که هزار موج باده به دماغ من برآمد

بگشاد این دماغم پر و بال بی‌نهایت — که به آفتاب ماند که به ماه و اختر آمد

به مبارکی و شادی چو جمال او بدیدم — ز جمال او دو دیده ز دو کون برتر آمد