دیوان شمس › غزلیات › غزل شمارهٔ ۷۹

ای خواجه نمی‌بینی این روز قیامت را — ای خواجه نمی‌بینی این خوش قد و قامت را

دیوار و در خانه شوریده و دیوانه — من بر سر دیوارم از بهر علامت را

ماهیست که در گردش لاغر نشود هرگز — خورشید جمال او بدریده ظلامت را

ای خواجه خوش دامن دیوانه توی یا من — درکش قدحی با من بگذار ملامت را

پیش از تو بسی شیدا می‌جست کرامت‌ها — چون دید رخ ساقی بفروخت کرامت را