دیوان شمس › غزلیات › غزل شمارهٔ ۸۰

امروز گزافی ده آن باده نابی را — برهم زن و درهم زن این چرخِ شَتابی را

گیرم قدحِ غیبی از دیده نهان آمد ! — پنهان نتوان کردن مستی و خرابی را

ای عشق طرب پیشه خوش گفت خوش اندیشه — بربای نقاب از رخ، آن شاهِ نقابی را

تا خیزد ای فرخ زین سو اخ و زان سو اخ — برکن هله ای گلرخ سغراق و شرابی را

گر زان که نمی‌خواهی تا جلوه شود گلشن — از بهر چه بگشادی دکان گلابی را

ما را چو ز سر بردی وین جوی روان کردی — در آب فکن زوتر بط‌زاده‌ی آبی را

ماییم چو کشت ای جان بررسته در این میدان — لب خشک و به جان جویان باران سحابی را

هر سوی رسولی نو گوید که نیابی رو — لاحول بزن بر سر آن زاغِ غرابی را

ای فتنه‌ی هر روحی، کیسه‌بُر هر جوحی — دزدیده رباب از کف بوبکرِ ربابی را

امروز چنان خواهم تا مست و خرف سازی — این جان محدث را وان عقل خطابی را

ای آب حیات ما شو فاش چو حشر ار چه — شیر شترِ گرگین جانست عَرابی را

ای جاه و جمالت خوَش خامش کن و دم درکَش — آگاه مکن از ما هر غافل خوابی را