دیوان شمس › غزلیات › غزل شمارهٔ ۹۲۴

به روح‌های مقدس ز من سلام برید — به عاشقان مقدم ز من پیام برید

به روز وصل چو برقم شب فراق چو ابر — از این دو حال مشوش بگو کدام برید

خدای خصم شما گر به پیش آن خورشید — ز ماه و شمع و ستاره و چراغ نام برید

سیاه کاسه شوی ار ز مطبخ عشقش — به سوی خوان کرم دیگ‌های خام برید

نشان دهم که شما آتش از کجا آرید — ز برق نعل شهنشاه خوش خرام برید

ولیک مرکب تندست هان و هان زنهار — نه زین هلد نه لگام ار شما لگام برید

حیات یابد آن جا اگر چه مُرده برید — حلال گردد آن جا اگر حرام برید

هزار بند چو عشقش ز پای جان بگشاد — مرا دو دست گرفته به آن مقام برید

ز لوح عشق نبشتیم این غزل‌ها را — به شمس مفخر تبریز از این غلام برید