دیوان شمس › غزلیات › غزل شمارهٔ ۹۸۷

هر که را ذوق دین پدید آید — شهد دنیاش کی لذیذ آید

آن چنان عقل را چه خواهی کرد — که نگوسار یک نبیذ آید

عقل بفروش و جمله حیرت خر — که تو را سود از این خرید آید

نه از آن حالتیست ای عاقل — که در او عقل کس بدید آید

نشود باز این چنین قفلی — گر همه عقل‌ها کلید آید

گر درآیند ذره ذره به بانگ — آن همه بانگ ناشنید آید

چه شود بیش و کم از این دریا — بنده گر پاک وگر پلید آید

هر که رو آورد بدین دریا — گر یزیدست بایزید آید