دیوان شمس › غزلیات › غزل شمارهٔ ۹۸۸

بوی دلدار ما نمی‌آید — طوطی این جا شکر نمی‌خاید

هر مقامی که رنگ آن گل نیست — بلبل جان‌ها بنسراید

خوش برآییم دوست حاضر نیست — عشق هرگز چنین نفرماید

همه اسباب عشق این جا هست — لیک بی‌او طرب نمی‌شاید

مادر فتنه‌ها که می‌ باشد — طربی بی‌رخش نمی‌زاید

هر شرابی که دوست ساقی نیست — جز خمار و شکوفه نفزاید

همه آفاق پرستاره شود — گازری را مراد برناید

بی اثرهای شمس تبریزی — از جهان جز ملال ننماید